Kredyt jest umową pisemną zawartą pomiędzy bankiem, a kredytobiorcą. Bank zobowiązuje się udostępnić określoną kwotę na określony czas, a kredytobiorca zobowiązuje się do wykorzystania otrzymanego kredytu zgodnie z jego przeznaczeniem oraz zwrócić go bankowi w określonym umową czasie, wraz z należną prowizją i odsetkami. Są dwa sposoby ujmowania kredytu:
- formalno-prawny – zgodnie z nim, istotą kredytu jest wykorzystanie czasowo wolnych środków pieniężnych, a nie tworzenie nowych. Bank sprawuje tutaj rolę pośrednika w przekazywaniu potrzebującym podmiotom czasowo ulokowanych w nim, przez inne osoby, środków pieniężnych. W wyniku tej operacji, powstaje wierzytelność u kredytodawcy, oraz proporcjonalne kwotowo zobowiązanie u kredytobiorcy
- ekonomiczny – wg tak rozumianego ujęcia, bank umożliwia dokonywanie wydatków pieniężnych w rozmiarach przekraczających aktualnie posiadane przez kredytobiorcę środków pieniężnych, poprzez tworzenie nowych dochodów i środków z równoczesnym ich udostępnieniem kredytobiorcy, na warunkach przewidzianych w umowie.
Stroną dominującą w stosunku kredytowym jest bank. To określa warunki kredytu i jest uprawniony do kontroli jego wykorzystania. Bank uzależnia przyznanie kredytu od zdolności kredytowej i nawet w przypadku posiadania takowej, może odmówić jego przyznania. Prawo do przyznawania kredytów mają wyłącznie banki. Środki na ten cel pochodzą z depozytów powierzonych bankowi przez klientów i dlatego umowy kredytowe reguluje prawo bankowe.